Καρκίνος Παγκρέατος

Τι είναι ο καρκίνος του παγκρέατος?

Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι μία κακοήθης νεοπλασία που αναπτύσσεται από τα εξωκρινή ή, σπανιότερα, από τα ενδοκρινή κύτταρα του παγκρέατος. Η συχνότερη μορφή είναι το παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα των πόρων, το οποίο αντιπροσωπεύει περίπου το 85–90% των περιπτώσεων. Χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα επιθετική βιολογική συμπεριφορά, ταχεία τοπική διήθηση και πρώιμη αιματογενή ή λεμφογενή μετάσταση. Η εντόπιση του βρίσκεται συνήθως στην κεφαλή του παγκρέατος, με λιγότερο συχνότερη εμφάνιση στο σώμα και στην ουρά του παγκρέατος.

Παράγοντες Κινδύνου

Κάπνισμα

Παχυσαρκία

Σακχαρώδης Διαβήτης

Κληρονομικά Σύνδρομα

Συμπτώματα

Κόπωση

Ανορεξία

Ίκτερος

Άλγος στο επιγάστριο

Τα συμπτώματα του καρκίνου του παγκρέατος είναι συχνά μη ειδικά και εξαρτώνται από την εντόπιση του όγκου και το στάδιο της νόσου γεγονός που συμβάλλει στη καθυστερημένη διάγνωση.

Διάγνωση

Αξονική Τομογραφία
Μαγνητική Τομογραφία/ MRCP
EUS/ FNA (Βιοψία)
ERCP

Θεραπευτική Προσέγγιση

Η θεραπευτική προσέγγιση του καρκίνου του παγκρέατος είναι πολυπαραγοντική και βασίζεται κυρίως στο στάδιο της νόσου, τη εξαιρεσιμότητα και τη γενική κατάσταση του ασθενούς (performance status).

Προεγχειρητική χημειοθεραπεία: Εφαρμόζεται ολοένα και συχνότερα σε ασθενείς με οριακά εξαιρέσιμη νόσο, με στόχο τη συρρίκνωση του όγκου, τη βελτίωση της πιθανότητας R0 εκτομής και την πρώιμη αντιμετώπιση μικρομεταστατικής νόσου.

Ριζική χειρουργική εκτομή: Αποτελεί τη μόνη δυνητικά ιάσιμη θεραπευτική επιλογή και αφορά ασθενείς με εξαιρέσιμη νόσο.

Επιλογή επέμβασης βάσει εντόπισης: Σε όγκους της κεφαλής του παγκρέατος εφαρμόζεται η παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή (επέμβαση κατά Whipple), ενώ για όγκους του σώματος και της ουράς η περιφερική παγκρεατεκτομή, συχνά με σπληνεκτομή

Χειρουργική Αντιμετώπιση

Τι είναι η παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή κατά Whipple?

Η παγκρεατοδωδεκαδακτυλεκτομή κατά Whipple είναι μία μείζων και ιδιαίτερα απαιτητική χειρουργική επέμβαση, η οποία εφαρμόζεται κυρίως για την αντιμετώπιση κακοηθειών της κεφαλής του παγκρέατος. Αποτελεί τη μόνη δυνητικά ιάσιμη θεραπεία για επιλεγμένους ασθενείς με εξαιρέσιμη νόσο και εκτελείται αποκλειστικά σε εξειδικευμένα κέντρα λόγω της υψηλής τεχνικής δυσκολίας. Η επέμβαση συνίσταται στην αφαίρεση της κεφαλής του παγκρέατος μαζί με το δωδεκαδάκτυλο, το τελικό τμήμα του χοληδόχου πόρου, τη χοληδόχο κύστη και, στις περισσότερες περιπτώσεις, το άντρο του στομάχου (κλασική Whipple), ακολουθούμενη από αποκατάσταση της πεπτικής συνέχειας. Αρχικά πραγματοποιείται διεγχειρητικός έλεγχος για αποκλεισμό μεταστάσεων. Ακολουθεί η κινητοποίηση του δωδεκαδακτύλου (χειρισμός Kocher) και η αναγνώριση των μείζονων αγγειακών δομών. Στη συνέχεια διενεργείται η εκτομή της κεφαλής του παγκρέατος, του δωδεκαδακτύλου, της χοληδόχου κύστης και του τελικού χοληδόχου πόρου, καθώς και η διατομή του παγκρεατικού αυχένα πάνω από την πυλαία φλέβα. Η ανακατασκευή περιλαμβάνει τρεις βασικές αναστομώσεις: την παγκρεατονηστιδική αναστόμωση για την παροχέτευση των παγκρεατικών εκκρίσεων, τη χολονηστιδική αναστόμωση για την αποκατάσταση της χολικής ροής και τη γαστρονηστιδική αναστόμωση για την αποκατάσταση της γαστρεντερικής συνέχειας.

Τι είναι η περιφερική παγκρεατεκτομή?

Η περιφερική παγκρεατεκτομή είναι χειρουργική επέμβαση κατά την οποία αφαιρείται το σώμα και/ή η ουρά του παγκρέατος, με ή χωρίς σπληνεκτομή, και εφαρμόζεται κυρίως για τη θεραπεία νεοπλασμάτων που εντοπίζονται στο περιφερικό τμήμα του παγκρέατος. Ενδείκνυται σε κακοήθειες (όπως παγκρεατικό αδενοκαρκίνωμα σώματος/ουράς), νευροενδοκρινείς όγκους, κυστικά νεοπλάσματα και επιλεγμένες καλοήθεις παθήσεις. Σε αντίθεση με την επέμβαση Whipple, δεν απαιτείται αποκατάσταση της πεπτικής συνέχειας, γεγονός που καθιστά την τεχνική λιγότερο πολύπλοκη. Στις περισσότερες ογκολογικές περιπτώσεις, η περιφερική παγκρεατεκτομή συνοδεύεται από σπληνεκτομή, λόγω της κοινής αγγειακής παροχής μέσω των σπληνικών αγγείων και της ανάγκης για επαρκή λεμφαδενικό καθαρισμό. Αρχικά πραγματοποιείται διεγχειρητικός έλεγχος της κοιλιακής κοιλότητας για αποκλεισμό μεταστατικής νόσου. Ακολουθεί η παρασκευή του παγκρέατος. Το πάγκρεας κινητοποιείται από το οπίσθιο κοιλιακό τοίχωμα και αναγνωρίζεται η σπληνική αρτηρία και φλέβα, οι οποίες είτε διατηρούνται είτε απολινώνονται, ανάλογα με την απόφαση για διατήρηση του σπλήνα. Στη συνέχεια, το πάγκρεας διατέμνεται στο επίπεδο του σώματος, συνήθως αριστερά της πυλαίας φλέβας.

Πλεονεκτήματα Ρομποτικής Παγκρεατεκτομής

Η ρομποτική προσέγγιση προσφέρει τρισδιάστατη μεγέθυνση υψηλής ευκρίνειας, επιτρέποντας λεπτομερή αναγνώριση κρίσιμων ανατομικών δομών, όπως τα σπληνικά αγγεία, η πυλαία φλέβα και τα μεσεντέρια αγγεία

Τα ρομποτικά εργαλεία διαθέτουν αρθρωτή κίνηση, υπερβαίνοντας τους περιορισμούς της συμβατικής λαπαροσκοπικής χειρουργικής και διευκολύνοντας ιδιαίτερα τις λεπτές παρασκευές και τις συρραφές.

Μικρότερη απώλεια αίματος, μειωμένη ανάγκη μετάγγισης, λιγότερο μετεγχειρητικό άλγος και ταχύτερη κινητοποίηση του ασθενούς.

ΚΛΕΙΣΤΕ ΡΑΝΤΕΒΟΥ

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον καρκίνο του παγκρέατος και τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές, επικοινωνήστε με τον εξειδικευμένο χειρουργό μας.