Νόσος Crohn

Η χειρουργική αντιμετώπιση της νόσου Crohn δεν είναι θεραπευτική αλλά εφαρμόζεται για την αντιμετώπιση επιπλοκών ή αποτυχίας της συντηρητικής αγωγής. Ενδείξεις αποτελούν κυρίως οι στενώσεις με αποφρακτικά φαινόμενα, τα συρίγγια, τα αποστήματα, η σοβαρή περιπρωκτική νόσος, η αιμορραγία και η υποψία κακοήθειας. Οι βασικές χειρουργικές τεχνικές περιλαμβάνουν περιορισμένες εντερικές εκτομές με διατήρηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου μήκους εντέρου, καθώς και στενωπλαστικές σε επιλεγμένες περιπτώσεις. Η σύγχρονη χειρουργική στρατηγική δίνει έμφαση στην εξατομικευμένη προσέγγιση, στη στενή συνεργασία με τη φαρμακευτική θεραπεία και στη μετεγχειρητική πρόληψη της υποτροπής, με στόχο τη μείωση των επανεπεμβάσεων και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.

Η στενoπλαστική κατά Heineke–Mikulicz είναι μια χειρουργική τεχνική που χρησιμοποιείται κυρίως στη νόσο Crohn για την αντιμετώπιση βραχέων εντερικών στενώσεων, με στόχο τη διατήρηση του εντερικού μήκους και την αποφυγή εκτεταμένων εκτομών.

Η τεχνική συνίσταται σε επιμήκη τομή κατά μήκος του στενωμένου τμήματος του εντέρου, η οποία στη συνέχεια συγκλείεται εγκάρσια, με αποτέλεσμα τη διεύρυνση του αυλού χωρίς αφαίρεση εντέρου. Ενδείκνυται συνήθως για στενώσεις μήκους έως 5–7 cm, χωρίς ενεργό φλεγμονή, συρίγγια ή κακοήθεια.

Η στενωπλαστική κατά Heineke–Mikulicz αποτελεί καθιερωμένη τεχνική στη χειρουργική της νόσου Crohn, καθώς μειώνει τον κίνδυνο βραχέος εντέρου και επιτρέπει επαναλαμβανόμενες παρεμβάσεις σε ασθενείς με εκτεταμένη ή υποτροπιάζουσα νόσο.